ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س یازدهم ق)، شاعر. شاگرد درویش هله لب اصفهانى بود. با اینكه سواد نداشت اما بر اثر تتبع اشعار دیگران و شعر بسیارى كه به خاطر داشت همچون حكیم شفایى، (م 1037 ق) شاعر همعصرش، مطرح بود. در عهد شاه صفى (1052 -1038 ق) از قندهار به هند رفت. مدتى در آنجا ماند و بعد به اصفهان بازگشت. نصرآبادى (ز 1083 ق) او را بعد از مراجعت به ایران ملاقات كرده است. اشعارى از وى در تذكره‏ها آمده است. از اوست: بهر آن بدخو نه تنها جان ما در آتش است از پر پروانه تا بال هما در آتش است
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر